Bij een daklekkage is de ladder gevaarlijker dan het lek

Bij een lekkage wil je naar boven. Begrijpelijk: je wilt weten wat er stuk is, liefst nu. Het probleem is dat de rit naar boven statistisch gevaarlijker is dan het gebrek waarvoor je gaat.

De cijfers zijn niet subtiel. VeiligheidNL registreert jaarlijks ongeveer 5.700 ongevallen met draagbaar klimmaterieel die op een spoedeisende hulp worden behandeld. De NVWA presenteert daarnaast een CBS-cijfer als jaargemiddelde: acht dodelijke valpartijen van ladders, privésfeer en arbeidssfeer samen. En de oorzaak ligt volgens de NVWA vaker bij verkeerd gebruik dan bij een ondeugdelijke ladder — het gaat dus niet mis bij mensen met slecht materiaal, maar bij mensen die even iets doen.

De hoogte waarop het ernstig wordt, ligt lager dan het gevoel zegt. Het Arboportaal stelt over maatregelen tegen valgevaar: boven de 2,50 meter is dit wettelijk verplicht, maar ook onder de 2,50 meter moet de werkgever maatregelen treffen als er een risico is om te vallen. Thuis ben je geen werkgever — de valhoogte is dezelfde.

Bij een daklekkage komen daar twee dingen bij die de rekensom verder verslechteren: het is nat, en het weer is op zo'n moment zelden gunstig. Een bemost of nat hellend dak biedt geen grip, en de plek die je zoekt ligt zelden bij de dakrand. Doe daarom vanaf de grond wat kan — verrekijker, foto's van de gevel, een blik in de dakgoot vanaf een stabiel opgestelde ladder zonder te reiken — en laat de rest professioneel opsporen (€ 90-250). Loopt het door het plafond, dan is spoedhulp (€ 150-450) de route; elk richttarief staat in de prijsindex.